گاهی تاریخ، نه با هیاهو، بلکه با سکوتِ خادمانه و سلوکِ صادقانه یک انسان ساخته می‌شود؛ با آنان که بودن‌شان به مردم قوت قلب می‌دهد و رفتن‌شان، خلا بزرگی در قلبهای علاقمندان به‌جا می‌گذارد. شهید سید ابراهیم رئیسی از همین تبار بود؛ مردی برخاسته از ایمان، پرورش‌یافته در دامان انقلاب، نمو یافته در مکتب امام راحل ، پیرو رهبری و ماندگار در حافظه ملتی که خدمت بی‌ادعا را هرگز از یاد نمی‌برد.

رئیسی باور داشت عدالت، تنها با سخن شکل نمی‌گیرد؛ باید در جای جای ایران راه برود، در طنین صدای محرومان شنیده شود و در رفتار مسئولان تجلی یابد. او در روزگاری که برخی ترجیح می‌دهند پشت میز بمانند، خود در دل میدان بود، نه از سر تاکتیک رسانه‌ای، که از سر باور به آن‌چه “ولایت فقیه” و “مردم‌سالاری دینی” به ما می آموزد .
او در میان مردم ایستاد، با درد آنان زیست، با زبان آنان سخن گفت. مردی که ریاست را سکوی تکلیف می‌دانست، نه جایگاه امتیاز و در همین مسیر بود که نشان داد خدمت، اگر با اخلاص و صداقت همراه شود، تا بلندای آسمان اوج می‌گیرد.

شهادت او، نقطه پایان نبود؛ آغاز فصل تازه‌ای بود در جهاد خدمت. شهدا از دنیا فانی نمی‌شوند؛ بلکه در جان ملت، در حافظه تاریخ، و در سطر به سطر وجدان اجتماعی جاری می‌مانند همانگونه که در باورمان «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ »نهادینه شده است.

اکنون، یک سال پس از آن پرواز غم‌انگیز، ما مانده‌ایم با نامی که همچنان الهام‌بخش است، با راهی که هنوز گشوده است و با میراثی که مسئولیت سنگین روایت آن بر دوش ماست. باشد که در عمل به آن سیر و سلوک معنوی کوشا و در جهاد تبیین آن شکوه خادمانه سربلند باشیم.
در پایان، سر تعظیم فرود می‌آوریم در برابر همه شهدای بزرگوار پرواز اردیبهشت؛ آنانی که هم‌پیمانِ شهید جمهور بودند و هم‌قدم در مسیر عزت ملت. یادشان جاودانه و راهشان روشن باد.

 

تقی ربانی
مدیرکل صدا و سیمای گیلان